Bir gün elinde bi çikolata ile söylene söylene derse geldi, mırıldanıyodu namussuzlar, nası anlamadım yauw vs.. diye. Sonra başladı ‘Bu ülkerciler varya..’ Bakkal dükkanı vardı bide hocanın, bi gün oturuyomuş, bi kabın içerisinde kakao bide hindistan cevizi koymuş tadına bakıyomuş, Ülkerciler gelmişler mal bırakmak için, buda gençler bi tadsanıza nası demiş, böbürlenmiş işte ben kendi çikolatamı kendim yaparım, tüketime karşıyım öğretmenim ben falan diyerekten. Dediğine göre adamlar tatmışlar hocam ne güzel çikolata olurdu bu, bunu pazarlasak falan muhabbeti açmışlar. Hocada demiş ‘azığım bana yeter napcaksanız yapın ..’ Hocamız bi iki güzel söz duysun susmazdı konuşurdu vıdı vıdı.
İşte o günde geldi sınıfa susmadı yine, verdi veriştirdi ülkere ulan ben yapmıştım nası düşünemedim tey teey. Hocamız kung fu romantik tarihi türde bi film olsa oynayacak adamdı be. Varsın bulmuş olsun,inanıyorum ben. zaten bi hindistan cevizi bide kakao değil mi gerçektede :) O zaman şöyle bitirelim. ‘Azığımız dediğimiz kazığımız olabilir..’(ideolojik cümletor)
si yu yo.

No comments:
Post a Comment